Poesía de Bulgaria: Un poema de Stefan Ivanov (1986) en búlgaro y en español

Stefan Ivanov (1986, Sofía, Bulgaria) estudió Filosofía en la Universidad de Sofía “San Clemente de Óhrid”. Máster en Culturología y Doctor en Filosofía. Autor de cuatro poemarios. Por uno de ellos fue nominado para el premio nacional de poesía “Ivan Nikolov”. Autor y coautor de varias obras teatrales, entre las que cabe destacar Между празниците, Същият ден y Медея – майка ми. En 2018 fue invitado como dramaturgo a la residencia artística del Teatro Nacional de Luxemburgo. En 2019 el cortometraje de animación Задачи за деня (Tareas del día), basado en su homónimo poema fue la propuesta oficial de Bulgaria para los Óscar. Su obra ha sido traducida al inglés, francés, alemán, español, griego, serbio, entre otros. Escribe en su blog http://siv.sofiascape.com/


думи написани върху листчета от 22 бежанци в библиотека [1]

желая да бъда свободен
където и да съм
да не съм прикован с белезниците
на простотия на невежество
да няма черен облак в синьото небе
да излиза цвете от цигарения дим
надеждата да не е предател
смъртта да не надживява любовта
нещастие да сполети омразата
баща ми да не е в затвора
да не се римуват
бъдеще и загуба
и утре
семейството ми
да е далеч от лъжа
да е до мен
щастието да получа статут
ще е нищо пред това което ще зрее
в зеницата на сърцето
тогава

[1] Стихотворение, създадено единствено с думите, които бежанци и лица търсещи закрила написаха в библиотека върху дадените им на входа листчета. 
palabras escritas en hojitas de papel por 22 refugiados en una biblioteca [1]

deseo ser libre
allá donde esté
deseo no ser esposado
а la imbecilidad a la ignorancia
que no haya nube negra alguna en el cielo azul
que del humo del tabaco salga una flor
que la esperanza no sea traidor
que la muerte sobreviva al amor
que la desgracia acontezca al odio
que mi padre no esté encerrado
que no rimen
el futuro y el olvido
y que mañana mi familia
esté lejos de la mentira
y esté a mi lado
la felicidad de que me concedan el asilo
será nada comparado con aquello que florecerá
en la pupila del corazón
entonces

[1] Poema compuesto únicamente con palabras que un grupo de refugiados escribieron en hojas de papel que se les dieron en la entrada de una biblioteca.  

Traducción del búlgaro al español de Marco Vidal González


Deja una respuesta

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: