Poesía de Bulgaria: "Museo de arte totalitario", poema de Kiril Vassilev (1971) en búlgaro y en español

Kiril Vassilev (1971) es un poeta y crítico de arte búlgaro. Es autor de los poemarios Tres poemas (2004), Las hojas ausentes (2010), Provincias (2015) y La marcha (2021). Sus poemas, traducciones y textos de crítica literaria han sido publicados en las revistas GRANTA, Sezon, Altera, Stranitsa, Literaturen vestnik, Nueva Poesía Social, entre otros. Entre los años 2016 y 2019 dirige la columna sobre arte en el periódico Кultura. Su labor ha sido premiada en diferentes ocasiones. Egresado de la Universidad de Sofía, es doctor en Teoría e Historia de la Cultura. Ha trabajado como maestro, periodista, librero y conservador de museo. Actualmente enseña Historia de la Cultura Moderna en la Universidad de Sofía.

 

Музей на тоталитарното изкуство

 

Огромни глави

яки черепи

мускулести прасци

вдигнати яки

вятър

много вятър

откъм бъдещето

 

въпреки

непоколебимата вяра

и свръхчовешката мощ

те стоят вцепенени

върху бетонните постаменти

наполовина размразени трупове

приготвени за разпознаване

 

но разпознаващите ги няма

патолозите следователите прокурорите

съкрушените роднини

изчезнали са безследно

 

тази призрачна морга

с под от райграс

и таван от дъждовни облаци

стои отворена и празна

ако не броим труповете

 

и заплашителната тишина

която тук

не вещае развръзка

Museo de arte totalitario

 

Enormes cabezas

cráneos duros

pantorrillas musculosas

cuellos levantados

viento

mucho viento

desde el futuro

 

a pesar de

la fe inquebrantable

y el poder sobrehumano

ellos permanecen entumecidos

sobre los pedestales de hormigón

cadáveres medio descongelados

preparados para su reconocimiento

 

pero los que deben reconocerlos no están

los patólogos los investigadores los fiscales

los familiares devastados

todos han desaparecido sin dejar rastro alguno

 

esta morgue fantasmal

con suelo de césped

y techo de nubes lluviosas

permanece abierta y vacía

eso si no contamos los cadáveres

 

y el silencio amenazante

que aquí no predice

desenlace alguno

  

Traducción del búlgaro al español de Marco Vidal González


Más poesía:

Kiril Vassilev: Tres poemas
Katya Gérova: En el gueto de los trabajadores
Ruzha Vélcheva: En el filo de la aguja
Vania Válkova: Memoria urbana
Vladimir Sabourín: Pero quiénes sois vosotros

Deja una respuesta

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: