Poesía de Bulgaria: Dos poemas de Alexander Arnaúdov (1998) en búlgaro y en español

Alexander Arnaúdov (Sofía, 1998) está cursando actualmente un máster en IT y Management en la Universidad de St. Andrews. En 2018 fue premiado en el Concurso Nacional de Poesía Joven Veselin Hanchev. Desde principios de ese mismo año, es director de la revista electrónica Нова Асоциална Поезия y fundador de la ONG del mismo nombre. En 2019 recibió el primer premio en los concursos nacionales de literatura Arte contra las drogas y Georgi Chernyakov. Duno v nebeto (2019) es su libro debut. En 2020 obtuvo el primer premio en el concurso nacional de literatura More. Además, ha sido galardonado en el Festival Literario Yuzhna prolet y en el Concurso Nacional Nikolai Liliev. Ha publicado en Literaturen vestnik, Literaturen klub, Liternet y E-sushnost


ние животните

равномерно разширявам дихания
детството изстива
и засяда в зъбите слънцето

радостта е едногодишно цвете
в поляни от панелни блокове

баща ми и баща му
хищно изяждат името ми
виковете идват под земята
кожата се разлива
затегни колана си
и скачай
от хранителната верига
nosotros los animales

expando uniforme mis respiraciones
la infancia se enfría
y se asienta en los dientes el sol

la alegría es una flor anual
en campos de bloques de pisos

mi padre y su padre
devoran mi nombre
los gritos vienen desde la tierra
la piel se desborda
abróchate el cinturón
y salta
de la cadena trófica
обратната страна на ангела

детството приижда
обръща двете си лица
стерилно и студено
под стъпките на тежкия вятър
сезоните прозрачно цъфтят
в стените кървящи от крясъци

посоките потъмняват
не мога да заспя
броя травмите като стъпала
към последния етаж на ада

населявам бездната
на родителя в мен
бавно отглеждам смъртта си
el lado opuesto del ángel

la infancia adviene
vuelve sus dos caras
estéril y fría
bajo los pasos del pesado viento
las estaciones florecen transparentes
en los muros que sangran de gritos

las direcciones oscurecen
no logro conciliar el sueño
cuento los tranvías como escalones
hacia la última planta del infierno

habito el abismo
del padre en mí
cuido lentamente de mi propia muerte

Traducción del búlgaro al español de Marco Vidal González


Deja una respuesta

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: