Poesía de Bulgaria: Un poema de Beloslava Dimitrova (1986) en búlgaro y en español

Fotografía de Alain Barbero

Beloslava Dimitrova (Sofía, 1986) es poeta y periodista. Graduada en Filología Alemana y Periodismo en la Universidad San Clemente de Ójrid. Dirige el programa “Leyendas urbanas” en la Radio Sofía de la Radio Nacional Búlgara. Es una de las fundadoras de la plataforma Свободно поетическо общество (Sociedad poética libre). Debuta en 2012 en Литературен вестник (El periódico literario). Ha publicado en las revistas literarias Страница (Página) y Гранта (Granta). Su primer libro “Начало и край“ (Comienzo y fin), fue pubicado en 2012 en la editorial de la Universidad de Sofía San Clemente de Ójrid. En 2014 fue publicado su segundo poemario Дивата природа (La naturaleza salvaje), que fue nominado en el Concurso Nacional de Poesía “Ivan Nikolov” recibiendo una de las distinciones. Su poemario “La naturaleza salvaje” ha sido publicado en Italia y en Croacia. Los poemas de Beloslava Dimitrova han sido traducidos al inglés, español y macedonio. Месо и птици (Carne y aves) es su último libro.


Навътре

Писах за страха си 
Писах за това което се 
случи в семейството ми 
болния ми брат 
зависимостта
разпада на по-голямото 
и по-малкото
Бях отчаяна години 
Бях създадена за утеха 
в края на 80-те
Бях мъчение за себе си 
Страхувах се че ще умра 
Страхувах се че ще полудея 
Страхувах се че ще убия някого 
Понякога рядко но настойчиво 
си спомнях за баба ми
за нейния шкаф със сапуни захар и брашно 
бяха бомбардирали душата й
а първото дете на рода
беше мъртвородено в затвор
И покълна бяс и покълна гняв и ужас 
Не знаех какво да правя с тях 
затова ги прибрах навътре
Не можех да ги изхвърля
Не помогнаха нито хапчетата
Нито най-евтината терапия в София 
Нито псевдодемократичното общество 
в което растях
Всъщност веднъж само веднъж 
получих подобрение от собствената 
наследствена болка
Когато за първи път попаднах 
на хора бягащи в едно поле
Бях пред телевизора 
парализирала ръката и ума си 
Тогава ги видях как бягат
как се спасяват
как инстинктите са пробудени 
и се взрях по-дълбоко
по-настойчиво
проявих воля
стиснах себе си за гушата 
започна да ми просветва
Видях лодка в която поставиха дете 
а майката засили лодката навътре 
Аз ли бях това дете?
Ти ли беше това дете?
Hacia dentro

He escrito sobre mis miedos
He escrito sobre lo que
ocurrió en mi familia
mi hermano enfermo
la dependencia
la decadencia de lo más grande
y lo más pequeño
Estuve desesperada durante años
Fui creada por consuelo
a finales de los ochenta
Fui silencio para mí misma
Tenía miedo de morirme
Tenía miedo de volverme loca
Tenía miedo de matar a alguien
A veces raramente pero insistentemente
me acordaba de mi abuela
de su armario con jabones azúcar y harina
habían bombardeado su alma
y el primer hijo de la familia
nació muerto en la cárcel
Y brotó la furia brotó la ira y el horror
No sabía qué hacer con ellas
por eso me las guardé bien adentro
No podía expulsarlas
No ayudaron ni las pastillas
Ni la terapia más barata de toda Sofía
Ni esta pseudodemocrática sociedad
en la que crecí
En realidad una vez solo una vez
tuve una mejora de mi propio
dolor hereditario
Cuando por primera vez me encontré
con gente que corría por un campo
Estaba en frente del televisor
con mi mano y mi mente paralizadas
Entonces vi cómo corrían
cómo se salvaban
cómo sus instintos estaban despiertos
y clavé los ojos más profundamente
más insistentemente
mostré voluntad
me apreté el cuello
empecé a caer en la cuenta
Vi una barca en la que dejaron a un niño
y la madre empujó la barca hacia dentro
¿Era yo aquella niña?
¿Eras tú aquel niño?

Traducción del búlgaro al español de Marco Vidal González

Más poesía:

Deja una respuesta

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: